Strona Główna

Pierwszymi oknami były po prostu otwory w lepiankach i chatkach. Nie miały one żadnego znaczenia dla wyglądu budynków. Służyły jedynie oświetleniu wnętrza poprzez wpuszczanie promieni słonecznych i wentylacji powietrza. We wczesnym średniowieczu okna zyskały także funkcję zdobiącą elewację budynku. W czasach świetności stylu romańskiego okna nadal miały surową formę, były małe i wąskie, ale dzięki półkolistym sklepieniom nabierały ciekawego kształtu. Gotyk wypromował okno jako samodzielny element architektoniczny nadający styl całemu budynkowi. Interesujące kształty i zdobienia z początku pojawiały się tylko w sztuce sakralnej, z czasem zaczęto ten styl stosować także w budowlach świeckich. Formę architektoniczną okna urozmaicały takie elementy jak dekoracyjne maswerki dzielące jego powierzchnię, bogate zdobienia balustrad, witraże, rozety oraz górne ramy w kształcie ostrołuku.

Elementem charakterystycznym okien z czasu renesansu była rustyka, czyli nierówna i surowa faktura kamienia uzyskana w wyniku obłupywania. Konstrukcja opierała się na prostokątnych obramieniach zakończonych trójkątnym przyczółkiem. Taki kształt utrzymał się także w czasie Baroku. Ówcześnie architekci skupili się na wykończeniach i dekoracyjności okien. Przepych i różnorodność panowały nie tylko w zdobieniach, ale także w rodzajach używanych materiałów. Do budowy konstrukcji i elementów dekoracyjnych używano marmuru, brązu oraz stiuku, wapienno-gipsowej masy. Popularne były złocenia, barwne malunki i płaskorzeźby na obramowaniach. Rozwój przemysłu i związane z nim zmiany ekonomiczne oraz społeczne jakie zaszły na początku wieku XIX, znacznie wpłynęły na architekturę. Dekoracyjność ustąpiła miejsca prostocie i symetrii. Ograniczano się do prostokątnych obramowań i delikatnych kwiatowych ornamentów nawiązujących do sztuki greckiego i rzymskiego antyku. Koniec wieku XIX i początek XX zdominowany był przez styl neogotycki charakteryzujący się strzelistymi, wąskimi oknami i kolorowymi witrażami. Współczesna architektura wytworzyła nowe wzornictwo, lecz nadal chętnie korzysta z dorobku kultury.

Budowa okna

Okno, czyli konstrukcja umieszona w otworze ściennym budynku, składa się z wielu elementów. Podstawą okna jest ościeżnica nazywana także futryną lub ramiakiem, którą umieszcza się w ościeży. Do ram okna, za pomocą zawiasów mocuje się skrzydła. Ich zakres ruchu zależny jest od rodzaju montowanego okna (rozwierane, obrotowe, uchylne). Zarówno futryna, jak i skrzydła wykonuje się z takich materiałów jak drewno, tworzyw sztucznych (najczęściej PCW), a także metalu (profile stalowe lub aluminiowe). Skrzydła okienne wypełnia się taflą szkła. W zależności od rodzaju okna, szyba może być pojedyncza, podwójna a nawet potrójna. Rodzaj szkła jest dobierany w zależności od funkcji jakie ma spełniać okno. W samochodach montuje się tzw. szkoło bezpieczne, które po stłuczeniu rozsypuje się na drobne, nieostre kawałki. Wymienione elementy stanowią podstawę każdego współczesnego okna. Do tej konstrukcji, w zależności od preferencji użytkownika, dodaje się dodatkowe detale. Powszechnie stosowanym i praktycznym dodatkiem z dziedziny stolarki okiennej są parapety. Zewnętrzne wykonane są z odpornych na wodę i niskie temperatury materiałów takich jak blachy stalowe lub aluminiowe, które się cynkuje, pokrywa sztucznym tworzywem albo wykańcza klinkierem. Wewnętrzne parapety nie są narażone na działanie warunków atmosferycznych, dlatego też wybór materiałów jest dużo szerszy.

Najczęściej stosuje się drewno, kamienie sztuczne i prawdziwe oraz różnego rodzaju tworzywa sztuczne. Współczesne okna są na tyle szczelne, że wymagają zamontowania mechanizmu mikronawiewu (rozszczelnienie) lub tzw. nawiewników umożliwiających wentylację powietrza w pomieszczeniach. W celu ograniczenia światła dostającego się do mieszkania, w oknach umieszcza się żaluzje, rolety, markizy lub okiennice. Niektóre z nich chronią także przed wybiciem szyb i włamaniem. Aby zabezpieczyć dom, w oknach montuje się kraty, zakłada blokady na klamki lub wzmacnia szyby naklejanymi foliami i wtapianymi w szkoło metalowymi siatkami. Dzięki swojej budowie, okna służą nie tylko wentylacji powietrza i naświetleniu mieszkania, ale także stanowią element dekoracyjny i wykończeniowy zarówno elewacji budynku, jak i wnętrza mieszkania.









	nasze-okna.eu Strona opowiada o historii oraz budowie okien. Na stronie: - Historia okien - Budowa okien - Rodzaje okien - Okna drewniane - Okna PCW - Okna aluminiowe - Rodzaje okien dachowych - Akcesoria okienne – okiennice, rolety, markizy, żaluzje - Rodzaje szyb okiennych - Okna balkonowe Partnerzy: - google - reklama w internecie - Współpraca			Strona Główna Pierwszymi oknami były po prostu otwory w lepiankach i chatkach. Nie miały one żadnego znaczenia dla wyglądu budynków. Służyły jedynie oświetleniu wnętrza poprzez wpuszczanie promieni słonecznych i wentylacji powietrza. We wczesnym średniowieczu okna zyskały także funkcję zdobiącą elewację budynku. W czasach świetności stylu romańskiego okna nadal miały surową formę, były małe i wąskie, ale dzięki półkolistym sklepieniom nabierały ciekawego kształtu. Gotyk wypromował okno jako samodzielny element architektoniczny nadający styl całemu budynkowi. Interesujące kształty i zdobienia z początku pojawiały się tylko w sztuce sakralnej, z czasem zaczęto ten styl stosować także w budowlach świeckich. Formę architektoniczną okna urozmaicały takie elementy jak dekoracyjne maswerki dzielące jego powierzchnię, bogate zdobienia balustrad, witraże, rozety oraz górne ramy w kształcie ostrołuku. Elementem charakterystycznym okien z czasu renesansu była rustyka, czyli nierówna i surowa faktura kamienia uzyskana w wyniku obłupywania. Konstrukcja opierała się na prostokątnych obramieniach zakończonych trójkątnym przyczółkiem. Taki kształt utrzymał się także w czasie Baroku. Ówcześnie architekci skupili się na wykończeniach i dekoracyjności okien. Przepych i różnorodność panowały nie tylko w zdobieniach, ale także w rodzajach używanych materiałów. Do budowy konstrukcji i elementów dekoracyjnych używano marmuru, brązu oraz stiuku, wapienno-gipsowej masy. Popularne były złocenia, barwne malunki i płaskorzeźby na obramowaniach. Rozwój przemysłu i związane z nim zmiany ekonomiczne oraz społeczne jakie zaszły na początku wieku XIX, znacznie wpłynęły na architekturę. Dekoracyjność ustąpiła miejsca prostocie i symetrii. Ograniczano się do prostokątnych obramowań i delikatnych kwiatowych ornamentów nawiązujących do sztuki greckiego i rzymskiego antyku. Koniec wieku XIX i początek XX zdominowany był przez styl neogotycki charakteryzujący się strzelistymi, wąskimi oknami i kolorowymi witrażami. Współczesna architektura wytworzyła nowe wzornictwo, lecz nadal chętnie korzysta z dorobku kultury. Budowa okna Okno, czyli konstrukcja umieszona w otworze ściennym budynku, składa się z wielu elementów. Podstawą okna jest ościeżnica nazywana także futryną lub ramiakiem, którą umieszcza się w ościeży. Do ram okna, za pomocą zawiasów mocuje się skrzydła. Ich zakres ruchu zależny jest od rodzaju montowanego okna (rozwierane, obrotowe, uchylne). Zarówno futryna, jak i skrzydła wykonuje się z takich materiałów jak drewno, tworzyw sztucznych (najczęściej PCW), a także metalu (profile stalowe lub aluminiowe). Skrzydła okienne wypełnia się taflą szkła. W zależności od rodzaju okna, szyba może być pojedyncza, podwójna a nawet potrójna. Rodzaj szkła jest dobierany w zależności od funkcji jakie ma spełniać okno. W samochodach montuje się tzw. szkoło bezpieczne, które po stłuczeniu rozsypuje się na drobne, nieostre kawałki. Wymienione elementy stanowią podstawę każdego współczesnego okna. Do tej konstrukcji, w zależności od preferencji użytkownika, dodaje się dodatkowe detale. Powszechnie stosowanym i praktycznym dodatkiem z dziedziny stolarki okiennej są parapety. Zewnętrzne wykonane są z odpornych na wodę i niskie temperatury materiałów takich jak blachy stalowe lub aluminiowe, które się cynkuje, pokrywa sztucznym tworzywem albo wykańcza klinkierem. Wewnętrzne parapety nie są narażone na działanie warunków atmosferycznych, dlatego też wybór materiałów jest dużo szerszy. Najczęściej stosuje się drewno, kamienie sztuczne i prawdziwe oraz różnego rodzaju tworzywa sztuczne. Współczesne okna są na tyle szczelne, że wymagają zamontowania mechanizmu mikronawiewu (rozszczelnienie) lub tzw. nawiewników umożliwiających wentylację powietrza w pomieszczeniach. W celu ograniczenia światła dostającego się do mieszkania, w oknach umieszcza się żaluzje, rolety, markizy lub okiennice. Niektóre z nich chronią także przed wybiciem szyb i włamaniem. Aby zabezpieczyć dom, w oknach montuje się kraty, zakłada blokady na klamki lub wzmacnia szyby naklejanymi foliami i wtapianymi w szkoło metalowymi siatkami. Dzięki swojej budowie, okna służą nie tylko wentylacji powietrza i naświetleniu mieszkania, ale także stanowią element dekoracyjny i wykończeniowy zarówno elewacji budynku, jak i wnętrza mieszkania.

nasze-okna.eu

Strona Główna

Budowa okna